خلاصه پاسخ: خرید مغازه صرفاً با قولنامه (سند عادی) ذاتاً پرریسک است اما با انجام استعلامها، تنظیم صحیح مبایعهنامه، اخذ تضمینها و پیگیری انتقال رسمی، میتواند قابل مدیریت باشد. امنترین حالت، انتقال رسمی در دفترخانه است. اگر ناچار به خرید قولنامهای هستید، باید الزامات حقوقی و عملی زیر را رعایت کنید. 1) مبنای حقوقی و تفاوت سند عادی و رسمی - مطابق ماده 1287 قانون مدنی و مواد 22، 46، 47 و 48 قانون ثبت، مالکیت رسمی اموال غیرمنقول (از جمله مغازه دارای پلاک ثبتی) با سند رسمی و ثبت در دفتر املاک معتبرتر است. سند عادی (قولنامه) بین طرفین لازمالاجراست ولی در برابر ثالث و ادارات معمولاً کفایت ندارد. - رأی وحدت رویه و رویه قضایی: اسناد عادی میتوانند مستند طرح دعوای الزام به تنظیم سند رسمی شوند، اما تا زمان انتقال رسمی، خطر تعارض با اسناد بعدی یا توقیفهای ثبتی باقی است. 2) ریسکهای اصلی خرید قولنامهای - امکان فروش معارض: فروشنده همان ملک/سرقفلی را به دیگری منتقل کند. در سند عادی اثبات تقدم دشوارتر است. - بازداشت یا رهن: ملک یا سرقفلی در توقیف/رهن باشد و شما بیاطلاع بمانید. - عدم احراز
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
