اگر دادگاه در رأی (حکم قطعی) محکومبه را بهصورت ارزی تعیین کند اما پرداخت عین ارز به هر دلیل ممکن یا مجاز نباشد، چند قاعده و راهکار عملی وجود دارد: 1) اصل الزام به پرداخت به همان ارز مقرر - مطابق رویه قضایی و اصول اجرای احکام، وقتی محکومبه ارزی است، اصل بر پرداخت همان ارز است؛ مگر قانون یا اوضاع و احوال اجرای حکم، پرداخت عین ارز را ناممکن یا نامشروع کند (مانند محدودیتهای بانک مرکزی یا تحریمها و نبود امکان انتقال). - رأی وحدترویه صریح درباره لزوم ارزی یا ریالی بودن پرداخت نداریم، اما دادگاهها با استناد به مواد 219 و 220 و 221 قانون مدنی (الزام به وفای به عهد) و مواد 3 و 34 و 35 قانون اجرای احکام مدنی، اصل را بر اجرای مفاد حکم میگذارند. 2) تبدیل به ریال در صورت تعذر پرداخت ارز - در صورت تعذر واقعی یا قانونی پرداخت عین ارز، محکومٌله میتواند اجرای معادل ریالی را بخواهد. مبنای حقوقی: • مواد 227 و 229 قانون م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
