پاسخ کوتاه: در قانون کار ایران، حمایت ویژه و صریحی که به طور اختصاصی برای «والدین افراد اوتیسمی» پیشبینی شده باشد وجود ندارد. اما والدین میتوانند از برخی ظرفیتهای عمومی در قوانین کار، تأمین اجتماعی، خدمات درمانی و برخی مقررات خاص حوزه معلولیت بهرهمند شوند. در ادامه جمعبندی کاربردی همراه با استنادات ارائه میشود. 1) قانون کار (مصوب 1369) - مرخصی استحقاقی و استعلاجی: قانون کار مرخصی استحقاقی سالانه (26 روز کاری) و مرخصی استعلاجی با تأیید سازمان تأمین اجتماعی را پیشبینی کرده است (مواد 62 و 74 بهطور عام؛ مقررات مرخصی استعلاجی در آییننامههای مرتبط سازمان تأمین اجتماعی). این مرخصیها اختصاصی والدین اوتیسم نیست، اما در عمل میتواند برای مراجعات درمانی/توانبخشی فرزند استفاده شود. - مرخصی بدون حقوق: امکان توافق کارگر و کارفرما برای مرخصی بدون حقوق یا کاهش ساعات کار با توافق طرفین وجود دارد (اصل آزادی قراردادها در چارچوب ماده 10 قانون مدنی و عدم مغایرت با قانون کار). قانون کار تکلیف آمرهای برای کاهش ساعات کار والدین دارای فرزند اوتیسم مقرر نکرده است. - اضافهکاری، نوبتکاری و تغییر شیفت: هرگونه تغییر در برنامه کاری نیازمند توافق و رعای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری