خلاصه پاسخ: - شهرداریها «نهاد عمومی غیردولتی» هستند (اصل 100 قانون اساسی و ماده 3 قانون فهرست نهادهای عمومی غیردولتی). کارکنان شهرداری بهطور کلی «کارمند دولت» به معنای مستخدم وزارتخانهها محسوب نمیشوند، مگر آنکه به موجب قانون خاص، تابع مقررات استخدامی کشوری شده باشند. - در شهرداری دو وضعیت غالب وجود دارد: «کارمندی/استخدامی» (رسمی، پیمانی و در مواردی قراردادی تابع آییننامهها و دستورالعملهای استخدامی شهرداریها) و «کارگری» (تابع قانون کار). - تفکیک بین کارمند و کارگر در شهرداری بر اساس نوع شغل (ماهیت اداری-حاکمیتی یا خدماتی-غالباً یدی)، منبع استخدام (مجوزهای استخدامی و آییننامههای شهرداری)، و مقررات حاکم (قانون مدیریت خدمات کشوری/آییننامه استخدامی شهرداریها در برابر قانون کار) انجام میشود. مبنای حقوقی جایگاه «کارمندی» در شهرداری: 1) جایگاه نهادی شهرداری - شهرداریها نهاد عمومی غیردولتیاند؛ لذا کارکنان آنها اصولاً مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری به صورت عام نیستند مگر به تصریح قانون. با این حال، بسیاری از شهر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری