خلاصه پاسخ - اصل بر اشتراک و عدم جواز تصرف انحصاری در قسمتهای مشترک (از جمله حیاط مشاع) است، مگر اینکه: 1) در سند رسمی تفکیک/اختصاص، صورتمجلس تفکیکی یا در اساسنامه/مصوبه معتبر مجمع با اتفاق آرا، حق استفاده انحصاری برای واحد همکف تصریح شده باشد؛ یا 2) عرف خاص و مستمر با رضایت صریح یا ضمنی تمامی مالکان شکل گرفته و قابل اثبات باشد. - سکوت قانون به معنای جواز نیست؛ قاعده بر منع تصرفات ناقض حقوق مشاع است مگر وجود مجوز معتبر. رویه قضایی نیز غالباً نیاز به تراضی همه شرکا یا تصریح در اسناد ثبتی را تأکید کرده و صرف همکف بودن را کافی نمیداند. تحلیل حقوقی 1) مبانی قانونی - قانون تملک آپارتمانها مصوب 1343 و آییننامه اجرایی 1347: - ماده 2 قانون و ماده 4 آییننامه: قسمتهای مشترک، قسمتهایی است که حق استفاده از آن اختصاصی نبوده و برای استفاده همه یا بعضی از شرکا لازم است؛ تغییر کاربری یا تصرف مانع استفاده سایرین جز با تراضی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری