تفاوت مسیر اعتراض در دعاوی حقوقی، کیفری و خانواده بیش از هر چیز در سه محور نمود دارد: ماهیت و دامنه رسیدگی مرجع عالی، مرجع صالح برای اعتراض، و تنوع طرق عادی و فوقالعاده شکایت از آراء. در هر سه حوزه، طرق شکایت عادی (واخواهی و تجدیدنظر) و طرق فوقالعاده (فرجامخواهی، اعاده دادرسی و در حقوقی «اعتراض شخص ثالث») پیشبینی شده، اما قلمرو و مرجع آنها متفاوت است. 1) دعاوی حقوقی - واخواهی: اگر حکم بدوی غیابی باشد، محکومعلیه میتواند در همان دادگاه صادرکننده حکم واخواهی کند. تعریف حکم غیابی و مهلت واخواهی به ترتیب در مواد 303 و 306 قانون آیین دادرسی مدنی آمده است (مهلت: 20 روز برای مقیم ایران و دو ماه برای مقیم خارج؛ ماده 306). - تجدیدنظرخواهی: اصل بر قابلیت تجدیدنظر احکام و برخی قرارهای دادگاههای عمومی حقوقی است، مگر مواردی که قانوناً قطعی اعلام شده است (مواد 331 و بعد ق.آ.د.م). مهلت تجدیدنظر همان 20 روز/دو ماه است (از جمله ماده 336 ق.آ.د.م). دادگاه تجدیدنظر استان مرجع صالح است و رسیدگی در حدود جهات مقرر در قانون انجام میشود (رجوع به ماده 348 درباره جهات تجدیدنظر)
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری