هزینه دادرسی انواع اعتراض چگونه محاسبه می‌شود و چه تفاوتی بین مالی و غیرمالی وجود دارد؟

مبنای قانونی و اصل محاسبه - هزینه دادرسی و نحوه اخذ آن مبتنی بر ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین (مصوب 1373 و اصلاحات بعدی) و تعرفه خدمات قضایی مصوب رئیس قوه قضاییه و نیز قوانین بودجه سنواتی است. میزان‌های دقیق (درصدها یا مبالغ ثابت) هر سال به موجب تعرفه و بودجه به‌روزرسانی می‌شود. - تقسیم دعاوی به مالی و غیرمالی، تعیین بهای خواسته و آثار آن در هزینه دادرسی، تابع مقررات قانون آیین دادرسی مدنی است؛ از جمله مواد 10، 61 و 62 درباره بهای خواسته، ماده 505 درباره هزینه‌های دادرسی و ماده 519 درباره خسارات دادرسی (قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379). - انواع طرق اعتراض و شکایت (واخواهی، تجدیدنظر، فرجام، اعاده دادرسی، اعتراض شخص ثالث) در قانون آیین دادرسی مدنی به ترتیب در مواد 303 به بعد، 331 به بعد، 367 به بعد، 426 به بعد و 417 به بعد پیش‌بینی شده‌اند. هریک هنگام تقدیم دادخواست یا درخواست مربوط، مستلزم پرداخت هزینه دادرسی وفق مقررات و تعرفه است و در صورت عدم پرداخت و عدم رفع نقص، قرار رد دادخواست صادر می‌شود (مواد 54 و 55 ق.آ.د.م؛ در باب تجدیدنظر نیز مواد 339 و 341 به بعد). تفاوت ماهوی مالی و غیرمالی و اثر آن بر هزینه - دعوای مالی: دعوایی است که موضوع آن مستقیم یا غیرمستقیم دارای ارزش پولی است و می‌توان برای آن بهای خواسته تعیین کرد (مواد 61 و 62 ق.آ.د.م). نمونه‌ها: مطالبه وجه، خسارت، اجرت‌المثل، خلع ید از مال غیرمنقول، الزام به تنظیم سند رسمی نسبت به مال، مطالبه حق‌الزحمه و... . هزینه دادرسی در این دعاوی به‌صورت