استفاده از کافینت یا دستگاه دیگران چه ریسکهایی دارد و چگونه آن را کاهش دهیم؟ 1) ریسکها بهاجمال - امنیتی/فنی: وجود بدافزارها (از جمله کیلاگرهای نرمافزاری و سختافزاری، اسکرینریدرها، افزونههای مرورگر مخرب)، ذخیره خودکار کلمات عبور و کوکیها، باقیماندن فایلهای موقت و سوابق چاپ، حملات مرد میانی روی شبکههای عمومی (Wi‑Fi)، همگامسازی ناخواسته مرورگر با حسابهای شخصی. - حقوقی/کیفری: انتساب فعالیتهای مجرمانه به کاربر بهواسطه ورود یا باقیماندن حساب او روی دستگاه عمومی، نقض محرمانگی ارتباطات و شنود غیرمجاز، دسترسی غیرمجاز به دادههای دیگران یا دادههای کاربر توسط ثالث، کلاهبرداری رایانهای و سرقت هویت، استفاده غیرمجاز از دادههای بانکی. - مدنی/قراردادی: ورود خسارت ناشی از افشا یا نابودی دادهها و مسئولیت جبران آن، نقض تعهدات قراردادی (مثلاً سیاستهای محرمانگی سازمان یا شروط قراردادی بانک/سرویسدهنده). - ادله و اعتبارسنجی: تضعیف ارزش اثباتی امضای الکترونیکی و قابلانکار شدن انتساب «دادهپیام» به شخص، بهسبب ناایمن بودن محیط امضا/ارسال. 2) چارچوب حقوقی ایران و اشارههای قانونی - اصل 25 قانون اساسی: بازرسی و افشای مکاتبات و مخابرات بدون حکم قانون ممنوع است. این اصل، حریم ارتباطات کاربران را به رسمیت میشناسد و هرگونه شنود یا دستاندازی غیرمجاز به دادههای در حال انتقال را منع میکند. - قانون جرایم رایانهای مصوب 1388: - دسترسی غیرمجاز به دادهها یا سامانههای حفاظتشده جرم است (ماده 1). - شنود غیرمجاز محتوای غیرعمومی دادههای در حال انتقال ممنوع و قابل تعقیب است (ماده 2). - اعمال متقلبانه بر سامانهها یا دادهها بهمنظور تحصیل مال یا منفعت، «کلاهبرداری رایانهای» تلقی میشود (ماده 13). - تولید/انتشار یا در اختیار گذاشتن گذرواژه و دادههای دسترسیِ دیگران و نیز بدافزارها، حسب مورد جرمانگاری شده است (مواد مرتبط از فصلهای جرایم علیه محرمانگی و جرایم علیه صحت و تمامیت داده/سامانه). - قانون تجارت الکترونیکی مصوب 1382
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
