از نمونه‌فرم‌ها و شِمای دادخواست الکترونیکی چگونه استفاده کنیم؟

نمونه‌فرم‌ها و شِمای دادخواست الکترونیکی، صورت‌بندی استاندارد «دادخواست» را مطابق الزامات قانونی پیش‌بینی کرده‌اند تا همه داده‌های ضروری موضوع ماده 51 قانون آیین دادرسی مدنی در قالبی یکنواخت جمع‌آوری شود و دادخواست به‌درستی ثبت و قابل رسیدگی باشد. استفاده صحیح از این الگوها، هم از اخطار رفع نقص و اطاله جلوگیری می‌کند و هم مسیر ارجاع به مرجع صالح را دقیق‌تر می‌سازد (مواد 48، 51 تا 54 ق.آ.د.م؛ آیین‌نامه نحوه استفاده از سامانه‌های رایانه‌ای و مخابراتی قوه قضاییه مصوب قوه قضاییه؛ آیین‌نامه ابلاغ الکترونیکی اوراق قضایی). الف) پیش‌نیازها و چارچوب حقوقی - آغاز رسیدگی در امور مدنی منوط به تقدیم دادخواست است؛ در رویه الکترونیک، تقدیم از طریق سامانه ثنا/عدالت الکترونیک یا دفاتر خدمات الکترونیک قضایی انجام می‌شود و تاریخ و ساعت ثبت سامانه، ملاک قانونی تقدیم است (ماده 48 ق.آ.د.م؛ آیین‌نامه‌های فناوری قوه قضاییه). - ساختار («شِما») دادخواست الکترونیکی به‌منظور انطباق با ماده 51 قانون آیین دادرسی مدنی طراحی شده است؛ بنابراین تکمیل همه فیلدهای الزامی آن، شرط صحت شکلی دادخواست است (ماده 51 ق.آ.د.م). - ابلاغ‌های بعدی، اخطار رفع نقص، وقت رسیدگی و تصمیمات، از طریق سامانه ابلاغ الکترونیک در کارپوشه ثنا انجام می‌شود و آثار قانونی ابلاغ بر آن مترتب است (ماده 175 قانون آیین دادرسی کیفری و آیین‌نامه ابلاغ الکترونیک، به‌عنوان قواعد عام ابلاغ الکترونیکی که در دادرسی مدنی نیز اعمال شده است). ب) گام‌های عملی کار با نمونه‌فرم‌ها و شِما 1) انتخاب نوع فرم - از میان نمونه‌فرم‌های از پیش تعریف‌شده، نوع صحیح را برگزینید: دادخواست بدوی حقوقی، دادخواست تجدیدنظر، دادخواست فرجامی، دادخواست واخواهی، دادخواست اعاده دادرسی، یا دادخواست اعسار از هزینه دادرسی. انتخاب صحیح نوع دعوا بر صلاحیت مرجع، مواعد و محتوای الزامی اثر دارد (مواد 339 به بعد، 367 به بعد، 368 به بعد، 426 به بعد، و 504 تا 514 ق.آ.د.م حسب مورد). 2) تعیین مرجع صالح در سامانه - سامانه معمولاً با کلیدواژه خواسته و محل اقامت