اعتبار ادله مستندی در دادرسیهای مدنی و کیفری تابع مجموعهای از شرایط شکلی، ماهوی و نحوه تحصیل و ارائه است. ارتکاب خطا در هر یک از این مراحل میتواند به سلب قابلیت استناد یا کاهش ارزش اثباتی بینجامد. مهمترین خطاها به شرح زیر است: - فقدان شرایط شکلی سند و خدشه در اصالت: - سندِ فاقد امضا/اثر انگشت منتسب، تاریخ یا دارای قلمخوردگی و الحاقات بدون گواهی معتبر، از شمول تعریف سند قابل استناد خارج یا ارزش آن مخدوش میشود؛ زیرا «سند» هر نوشتهای است که در مقام دعوی یا دفاع قابل استناد باشد و انتساب و تمامیت آن باید احراز شود (ماده 1284 قانون مدنی). - در اسناد عادی، هرگاه منتسبالیه امضا یا مهر را انکار/تردید کند و استنادکننده نتواند اصالت را اثبات نماید، سند اعتبار اثباتی نخواهد داشت (مواد 1291 و 1292 قانون مدنی). - اسناد رسمی فقط وقتی رسمیاند که توسط مأمور رسمی، در حدود صلاحیت و با رعایت مقررات تنظیم شوند؛ فقدان هر یک، سند را از رسمیت ساقط و به عادی تبدیل میکند و آثار سند رسمی را از بین میبرد (ماده 1287 قانون مدنی). تاریخ سند رسمی در هر حال علیه اشخاص
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری