تأثیر کمکهزینهها، یارانهها و حمایتهای خانوادگی در ارزیابی اعسار مبنای ارزیابی اعسار، سنجش واقعی توان پرداخت محکومعلیه یا متقاضی اعسار با لحاظ مجموع داراییها، درآمدهای مستمر و قابل اتکا، و هزینههای ضروری و متعارف زندگی است. در اعسار از هزینه دادرسی، معیار «عدم کفایت دارایی یا عدم دسترسی به مال برای پرداخت هزینه» است و دادگاه با دلایل و تحقیقات مقتضی وضعیت مالی را احراز میکند (ماده 504 و مواد 505 و 506 قانون آیین دادرسی مدنی 1379). در اعسار از محکومبه و تقسیط، نیز دادگاه باید با توجه به سطح معیشت، درآمدها و هزینههای ضروری، درباره اعسار و میزان اقساط تصمیم بگیرد؛ در این چارچوب تنها اموالی که خارج از مستثنیات دین است میتواند مبنای اجبار به پرداخت قرار گیرد (قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی 1394 و مقررات مستثنیات دین؛ نیز مواد 96 و 97 قانون اجرای احکام مدنی 1356 درباره حدود توقیف حقوق و مزایا). 1) یارانهها و کمکهزینههای حمایتی (مانند یارانه نقدی، کمک معیشتی، مستمری نهادهای حمایتی) - از حیث ماهیت: این پرداختها اصولاً ب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
