آیا میانجیگری یا داوری میتواند راهحل سریعتری ارائه دهد؟ پاسخ کوتاه مثبت است؛ در اغلب دعاوی خصوصی، میانجیگری و داوری بهواسطه انعطافپذیری، کاهش تشریفات، و محدود بودن مداخلات و طرق اعتراض، میتوانند مسیر سریعتری نسبت به دادرسی دادگاه فراهم کنند. با این حال، سرعت واقعی به ماهیت اختلاف، همکاری طرفین، و نحوه طراحی فرایند بستگی دارد. در ادامه، چارچوب حقوقی و معیارهای عملی مقایسه بیان میشود. چارچوب حقوقی نهادها و آثار آن بر سرعت - میانجیگری و سازش در امور مدنی: - نهاد «سازش» بهعنوان یک روش خاتمه دعوا در همه مراحل دادرسی در قانون آیین دادرسی مدنی به رسمیت شناخته شده است و دادگاه در صورت تحقق سازش «گزارش اصلاحی» صادر میکند که همانند حکم قطعی، لازمالاجراست. این سازوکار، در صورت وجود اراده مصالحه، غالباً سریعترین راه پایان اختلاف است. - تنظیم سازشنامه خارج از دادگاه نیز در قالب سند رسمی (مطابق ماده 1287 قانون مدنی) قابلیت اجرا دارد و با صدور اجرائیه، بدون طرح دعوای ماهوی، قابل پیگیری است؛ این امر زمان وصول به نتیجه را بهطور محسوس کاهش میدهد. - قانون شوراهای حل اختلاف 1394 نیز فلسفه اصلی خود را حلوفصل از طریق صلح و سازش قرار داده و در صلاحیتهای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری