برای تشکیل هر نوع پرونده (حقوقی/تجاری، خانواده یا کیفری) باید حداقل اطلاعات و مدارکی فراهم شود تا مرجع قضایی بتواند هویت اصحاب دعوا، موضوع و خواسته/شکایت، صلاحیت، نحوه ابلاغ و ادله را تشخیص دهد. چارچوب قانونی این دادههای اولیه در قوانین آیین دادرسی مدنی و کیفری و آییننامههای ابلاغ الکترونیک پیشبینی شده است. محورهای الزامی به شرح زیر است: 1) اطلاعات هویتی و ارتباطی اصحاب پرونده - نام و نام خانوادگی، نام پدر، سن، شغل و اقامتگاه (نشانی دقیق پستی و در عمل کدپستی و شماره تماس) خواهان/شاکی و خوانده/مشتکیعنه؛ در دعاوی مدنی این موارد صریحاً در دادخواست الزامی است (ماده 51 بندهای 1 و 2 قانون آیین دادرسی مدنی 1379). در شکایت کیفری نیز تا حد امکان باید مشخصات شاکی و مشتکیعنه قید شود، هرچند عدم شناسایی کامل مشتکیعنه مانع تعقیب نیست (مواد 68 و 69 قانون آیین دادرسی کیفری 1392). - برای اشخاص حقوقی: نام شخص حقوقی، شماره ثبت/شناسه ملی و اقامتگاه ثبتی و معرفی نماینده یا مد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
