چه حمایت‌هایی برای بزه‌دیدگان خشونت سایبری وجود دارد؟

خشونت سایبری مفهومی چتری است که رفتارهایی چون تهدید و اخاذی، توهین و افترا، نشر اکاذیب، هتک حیثیت و افشای اسرار خصوصی، دسترسی یا انتشار غیرمجاز داده‌ها و تصاویر خصوصی، آزار و بهره‌کشی جنسی برخط، تعقیب و مزاحمت مستمر (cyberstalking) و تحریک به خشونت و نفرت‌پراکنی را در بر می‌گیرد. نظام حقوقی ایران برای حمایت از بزه‌دیدگان این قبیل رفتارها، مجموعه‌ای از سازوکارهای کیفری، آیینی، مدنی و اداری-تنظیمی پیش‌بینی کرده است: ۱) حمایت‌های کیفری (جرم‌انگاری و ضمانت اجرا) - قانون جرایم رایانه‌ای مصوب 1388: - هتک حیثیت و انتشار یا دسترس‌پذیر کردن محتوای خلاف واقع یا محتوایی که موجب لطمه به اعتبار اشخاص شود به‌وسیله سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی جرم‌انگاری شده است (از جمله مواد 16 تا 18 در خصوص تهدید و اخاذی رایانه‌ای، هتک حیثیت و نشر اکاذیب رایانه‌ای). - افشای غیرمجاز داده‌ها، دسترسی غیرمجاز، شنود غیرمجاز و تغییر یا تخریب داده‌ها و سامانه‌ها نیز مشمول عناوین مجرمانه اختصاصی این قانون است (فصل جرایم علیه محرمانگی، تمامیت و دسترس‌پذیری داده‌ها و سامانه‌ها). - قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات): - توهین به اشخاص (ماده 608)، افترا (ماده 697) و نشر اکاذیب به قصد اضرار به غیر یا تشویش اذهان (ماده 698) بدون توجه به بستر ارتکاب (اعم از برخط یا غیر آن) قابل تعقیب است. - تهدید به وارد کردن ض