ترجمه رسمی مکاتبات زمانی الزامی است که متن غیرایرانی (غیرفارسی) قرار است نزد مرجع رسمی ایران ارائه، ثبت، بایگانی یا مبنای تصمیم اداری یا قضایی قرار گیرد، یا قانون خاص یا مرجع دریافتکننده صراحتاً «ترجمه رسمی» مطالبه کرده باشد. مبنای حقوقی این الزام در ایران قانون راجع به ترجمه اظهارات و اسناد در محاکم و دفاتر رسمی (مصوب 1316) و آییننامههای حاکم بر مترجمان رسمی قوه قضائیه (از جمله آییننامههای اصلاحی اخیر، 1398) است که پذیرش ترجمه نزد محاکم، دوایر دولتی و دفاتر اسناد رسمی را منوط به انجام آن توسط مترجم رسمی دارای پروانه و با رعایت تشریفات مقرر میداند. الف) مراجع قضایی (دادگاهها و دادسراها) - هرگاه مکاتبه یا نامهنگاری خارجی (ایمیل چاپشده، نامه، اخطار، مراسلات قراردادی، صورتجلسه، فاکس و مشابه آن) به عنوان دلیل، مستند دعوا یا ضمیمه لوایح به مرجع قضایی ارائه شود، باید ترجمه رسمی داشته باشد؛ در غیر این صورت، دادگاه اصولاً آن را دلیل قابل استناد تلقی نمیکند. مستند: قانون 1316 یادشده و آییننامههای مترجمان رسمی قوه قضائیه (1398). - در رسیدگیهای کیفری و حقوقی، عندالاقتضا دادگاه میتواند علاوه بر ترجمه رسمیِ مکتوب، از مترجم برای توضیح و تطبیق مفا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری