چکیده کاربردی - ارجاع امر به کارشناس زمانی لازم است که تشخیص موضوع یا محاسبه امری از حدود دانش متعارف قاضی خارج باشد و نیاز به تخصص دارد. مبنای قانونی این امر در مواد 257 تا 269 قانون آیین دادرسی مدنی 1379 (باب دلایل، مبحث کارشناسی) پیشبینی شده است؛ همچنین ماده 199 همان قانون اختیار دادگاه برای کشف حقیقت و جلب نظر کارشناس را تقویت میکند. - درخواست کارشناسی را بهتر است حداکثر تا پایان اولین جلسه دادرسی مطرح کنید (به اجمال ماده 96 قانون آیین دادرسی مدنی درباره ارائه دلایل تا پایان اولین جلسه). دادگاه در صورت احراز ضرورت، حتی پس از آن نیز میتواند به استناد ماده 199 قرار کارشناسی صادر کند. - نظریه کارشناس طریقیت دارد نه حجیت مطلق؛ دادگاه باید آن را با سایر دلایل بسنجد (روح مواد 257 به بعد). طرفین حق دارند به نظریه ابلاغشده اعتراض کنند و در صورت موجه بودن، ارجاع به هیأت کارشناسان (سه و در مواردی پنج نفره) امکانپذیر است (مواد 257 تا 269). مبانی و نکات حقوقی ضروری در لایحه - استناد قانونی: درخواست خود را صریحاً به مواد 257 تا 269 ق.آ.د.م (مبحث کارشناسی) و ماده 199 ق.آ.د.م مبتنی کنید. در باب هزینهها به مواد 515 و 519 ق.آ.د.م (هزینههای دادرسی از جمله دستمزد کارشناس و محکومیت طرفِ محکومعلیه به پرداخت) اشاره کنید. - زمان تقدیم: اصل بر طرح درخواست تا پایان اولین جلسه است (به اجمال ماده 96 ق.آ.د.م). اگر پس از آن مطرح میکنید، ضرورت کارشناسی و عذر موجه یا کشف امر جدید را توضیح دهید و به ماده 199 استناد کنید. - تعیین دقیق موضوع کارشناسی: موضوع باید روشن، محدود، مرتبط با خواسته و عناصر دعوا باشد؛ مانند تعیین میزان خسارت وارده به خودرو به شماره پلاک ... در تاریخ ...؛ محاسبه اجرتالمثل ایام تصرف از تاریخ ... تا ... با لحاظ اوصاف ملک و عرف محل؛ تعی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
