به طور کلی در نظام حقوقی ایران صدای ضبطشده و تصاویر ویدئویی میتوانند در حدود قوانین شکلی و ماهوی، به عنوان دلیل یا قرینه مؤثر قابل استناد باشند؛ اما اعتبار آنها منوط به رعایت چند شرط اساسی است: مشروعیتِ شیوه تحصیل، اصالت و تمامیت محتوا، قابلیت انتساب به اشخاص و ارتباط با موضوع دعوا. الف) در دادرسی کیفری - جایگاه ادله: ادله اثبات جرم در حقوق کیفری ایران حصری است؛ اقرار، شهادت، قسامه، سوگند و علم قاضی (ماده 160 قانون مجازات اسلامی 1392). با این حال، صوت و تصویر میتواند به عنوان «مستند علم قاضی» مؤثر واقع شود، مشروط به آنکه مستندات بیّن و نوعاً علمآور باشد و دادگاه مستند علم را صریحاً در رأی ذکر کند (ماده 211 همان قانون). - مشروعیت تحصیل: تحصیل ادله از طریق نقض غیرقانونی حریم مکاتبات و مکالمات ممنوع است. اصل 25 قانون اساسی ضبط و افشای مکالمات را جز به حکم قانون منع کرده و به موجب ماده 150 قانون آیی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
