حفظ تمامیت و اصالتِ پیوندهای اینترنتی، هدرهای ایمیل و فرادادهها، شرط اساسی برای استناد قضایی و قراردادیِ ادله الکترونیکی است. مبنای حقوقی این الزام در حقوق ایران، اصل «تمامیت دادهپیام» و «قابلیت استناد» است: هرگاه قانون ارائه اصل سند را لازم بداند، ارائه دادهپیامی که تمامیت آن از زمان ایجاد تا ارائه محفوظ مانده و برای ذینفعان قابل دسترس باشد کفایت میکند (ماده 14 قانون تجارت الکترونیکی 1382). همچنین، دادهپیام میتواند به عنوان دلیل اثباتی و سند معتبر ارزیابی شود، مشروط به رعایت شرایط اطمینانبخش نسبت به روش ایجاد، نگهداری و ارائه آن (ماده 12 همان قانون). نگهداری دادهپیام نیز وقتی معتبر است که محتوا، منشاء، مقصد و زمان ارسال/دریافت قابل تعیین و دسترسپذیر باشد (قواعد ناظر بر نگهداری دادهپیام در قانون تجارت الکترونیکی، از جمله مفاد منطبق با الگوی قانون نمونه آنسیترال). از سوی دیگر، هرگونه تغییر غیرمجاز در دادهها میتواند واجد وصف کیفری باشد و باید با تمهیدات فنی از آن پیشگیری شود (اصل ممنوعیت تخریب/تحریف دادهها در قانون جرایم رایانهای 1388). اصول عملی مشترک برای جلوگیری از مخدوشسازی - جمعآوری و نگهداری بر مبنای «کپی قضایی/فنی» و عدم کار با اصل: اصل داده را در وضعیت فقطخواندنی نگه دارید، فوراً یک نسخه فورنزیکی اخذ و با الگوریتمهای قوی (SHA-256 یا SHA-3) هشگذاری کنید. مقدار هش را در صورتجلسه کشف و نگهداری ثبت کنید. هر بار استفاده، تطبیق هش نسخه ارائهشونده با هش اولیه لازم است (ماده 14 قانون تجارت الکترونیکی: معیار تمامیت و اصالت). - زنجیره تحویل (Chain of Custody): هویت جمعآورنده، زمان دقیق (با ذکر منطقه زمانی)، ابزار و نسخه نرمافزار، دستگاه/رسانه مورد استفاده، موقعیت فیزیکی نگهداری، نقل و انتقالها، اشخاص دارای دسترسی و هر اقدام انجامشده را پیوسته ثبت و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
