تفاوت نقد نقدی، واریز به حساب و واگذاری به حساب چیست؟

تفاوت «نقدِ نقدی»، «واریز به حساب» و «واگذاری به حساب» از حیث ماهیت حقوقی، زمان تحقق وفای به عهد و آثار اثباتی و تضمینی 1) نقدِ نقدی - تعریف و مبنا: پرداخت دین با تسلیم مستقیم اسکناس و مسکوک رایج کشور به داین. مطابق قانون پولی و بانکی کشور (مصوب 1351)، ریال واحد رسمی پول است و پرداخت تعهدات پولی اصولاً باید به وجه رایج انجام شود. - اثر حقوقی: وفای به عهد از اسباب سقوط تعهدات است (ماده 264 قانون مدنی) و در پرداخت نقدی، با قبض واقعی وجه توسط داین یا نماینده قانونی او، ذمه مدیون بری می‌شود. قواعد وفای به عهد ایجاب می‌کند آنچه موضوع تعهد است (وجه نقد) عیناً تسلیم شود؛ لذا پرداخت نقدی، از جهت تحقق وفای به عهد، روشن‌ترین و کم‌ریسک‌ترین شیوه است. - آثار عملی و اثباتی: رسید کتبی یا اخذ امضا در ذیل سند پرداخت، دلیل بر قبض و سقوط تعهد است. اصل «عدم تبرع» (ماده 265 قانون مدنی) نیز حمایت می‌کند که پرداخت، presumptively برای ادای دین است نه تبرع. 2) واریز به حساب - تعریف: پرداخت از طریق واریز نقد یا انتقال بانکی (پایا، ساتنا، کارت‌به‌کارت و نظایر آن) به حساب معرفی‌شده از سوی داین. - مبنای حقوقی: شیوه واریز به حساب، به استناد ماده 10 قانون مدنی (اصل آزادی قراردادها) با توافق طرفین می‌تواند به عنوان طریق اجرای تعهد تعیین گردد. مبنای وفای به عهد همچنان پرداخت وجه نقد