اصل بر این است که بانک محالعلیه در صورت کفایت موجودی، مطابقت امضا و نبود تردید جدی نسبت به اصالت و تمامیت ظاهری چک، وجه را بپردازد. هر خدشه مؤثر در ظاهر چک که «تمامیت سند» را مخدوش یا موجب تردید در مندرجات اصلی (مبلغ، تاریخ، نام ذینفع) کند، میتواند موجب امتناع بانک از پرداخت و صدور گواهی عدم پرداخت با ذکر علت شود. مبنای حقوقی این رویه، تکالیف بانکها به احراز اصالت ظاهری و استناد به اطلاعات سامانه صیاد در پرداخت و نیز لزوم درج علت عدم پرداخت در گواهی عدم پرداخت است که در قانون صدور چک (مصوب 1355 با اصلاحات 1397 و 1400؛ از جمله ماده 5 و ماده 21 مکرر) و دستورالعملهای بانک مرکزی درباره حساب جاری و گواهی عدم پرداخت پیشبینی شده است. مصادیق ظاهری که معمولاً مانع نقد شدن چک است - قلمخوردگی یا الحاق در مندرجات اصلی بدون تأیید معتبر: هر گونه خطزدن، اضافهنویسی، تراشیدگی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
