اهمیت رسید معتبر در اثبات «وفای به عهد» و برائت ذمه - پرداخت وجه بدون اخذ رسید معتبر، در دعوا قابل اثبات دشوارتر میشود. طبق ماده 1258 قانون آیین دادرسی مدنی، «سند» یکی از ادله اثبات دعواست و به موجب ماده 1284 قانون مدنی، هر نوشتهای که در مقام دعوا یا دفاع قابل استناد باشد «سند» است. بنابراین رسید پرداخت، دلیل اصلی بر انجام تعهد و برائت ذمه پرداختکننده است (ر.ک. ماده 264 قانون مدنی در اسباب سقوط تعهد). انواع رسید از منظر حقوقی و ارزش اثباتی - سند رسمی: اگر اقرار به دریافت وجه در دفترخانه اسناد رسمی یا نزد مأمور رسمی صالح و بر طبق مقررات تنظیم شود، «سند رسمی» است (ماده 1287 قانون مدنی)؛ اعتبار آن نسبت به طرفین و اشخاص ثالث پذیرفته است و علیه آن فقط ادعای جعل قابل طرح است نه انکار و تردید (مواد 1292 و 1293 قانون مدنی). برای مبالغ مهم یا پرریسک، «اقرارنامه رسمی دریافت وجه و برائت ذمه» بهترین گزینه است. - سند عادی: رسید دستی، فاکتور امضاشده، قبض صندوق، ظهرنویسی روی چک یا سفته و مانند آن «سند عادی» است (ماده 1289 قانون مدنی). اسناد عادی میان طرفین معتبرند، اما تاریخ آنها در برابر اشخاص ثالث محدودیت دارد مگر در موارد مقرر قانونی (از جمله قواعد مواد 1293 و 1305 قانون مدنی درباره اعتبار تاریخ). - دادهپیام و رسیدهای الکترونیکی: بر اساس قانون تجارت الکترونیکی 1382، در مواردی که قانون وجود «نوشته» یا «امضا» را لازم بداند، دادهپیام و امضای الکترونیکی مطمئن میتواند جایگزین شود و ارزش اثباتی دارد، مشروط به احراز انتساب و تمامیت آن (مواد 6، 7، 11 و 12 همان قانون). بنابراین رسید درگاه بانکی، پیام تأیید تراکنش با شناسه یکتا، ایمیل یا پیامک حاوی اقرار به وصول وجه، اگر انتساب و صحت آن قابل اثبات باشد، قابل
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
