کدام مهلت‌ها و مواعد را نباید از دست بدهیم؟

مهلت‌ها و مواعد دادرسی، اداری و اجرایی ستون‌های نظم حقوقی‌اند؛ از دست رفتن آنها غالباً به سقوط حق اعتراض، سلب امکان رسیدگی ماهوی و قطعیت رأی یا عملیات می‌انجامد. در عین حال، قواعد محاسبه مهلت نیز اهمیت بنیادین دارد: در آیین دادرسی مدنی، روز ابلاغ جزء مهلت محسوب نمی‌شود و اگر آخرین روز مهلت تعطیل رسمی باشد، انقضای آن به نخستین روز کاری بعد منتقل می‌شود (مواد 443 تا 448 قانون آیین دادرسی مدنی 1379). در ادامه مهم‌ترین مهلت‌هایی که نباید از دست بروند، به تفکیک حوزه‌ها آمده است. الف) آیین دادرسی مدنی - واخواهی از حکم غیابی: 20 روز از تاریخ ابلاغ واقعی برای مقیم ایران و 2 ماه برای مقیم خارج از کشور (ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی). - تجدیدنظرخواهی: 20 روز از تاریخ ابلاغ رأی برای مقیم ایران و 2 ماه برای مقیم خارج از کشور (ماده 336 قانون آیین دادرسی مدنی). - فرجام‌خواهی: مهلت فرجام همان مهلت تجدیدنظر است؛ 20 روز برای مقیم ایران و 2 ماه برای مقیم خارج از کشور. احکام قابل فرجام و تشریفات آن در فصل فرجام‌خواهی (مواد 367 به بعد قانون آیین دادرسی مد