پاسخ کوتاه این است که بلی؛ چکی که «بابت تضمین قرارداد» صادر شده، ذاتاً سند تجاری payable at sight است و در صورت ارائه به بانک، در حدود موجودی قابل پرداخت و در صورت عدم کفایت وجه، قابل تعقیب از طریق مراجع حقوقی و اجرایی است. قید «بابت تضمین» ماهیت چک را به سند شرطی یا وعدهدار تبدیل نمیکند و بانک را از پرداخت بازنمیدارد؛ با این حال، آثار کیفری صدور چک بلامحل را از میان میبرد و صرفاً در حوزه کیفری اثر دارد. مبنای قانونی - به موجب مواد 310 تا 314 قانون تجارت، چک سندی است که به محض ارائه باید پرداخت شود و محالعلیه چک در نظام ایران باید بانک باشد. تکلیف صادرکننده به داشتن وجه در تاریخ صدور (ماده 312) و اصل عندالمطالبه بودن چک از قواعد بنیادین است. - مطابق ماده 3 قانون صدور چک مصوب 1355 با اصلاحات بعدی، بانک مکلف است در زمان ارائه چک، در حدود موجودی حساب وجه را بپردازد و در صورت کسری، پرداخت جزئی انجام داده و نسبت به مانده، گواهینامه عدم پرداخ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
