تفاوت تنزیل با خرید دین و حواله چیست؟

تفاوت تنزیل با خرید دین و حواله چیست؟ 1) تعریف و مستند قانونی هر عنوان - حواله: در حقوق ایران، حواله عقدی است که به موجب آن دِین مدیون (محیل) به عهده شخص ثالثی (محال‌علیه) به سود طلبکار (محتال) منتقل می‌شود. حواله از اسباب تبدیل تعهد به تبدیل مدیون به شمار می‌آید و با قبول طرف‌های ذی‌نفع محقق می‌شود؛ اثر اصلی آن برائت ذمه محیل است مگر خلاف آن شرط شده باشد (قانون مدنی، باب حواله؛ نیز ن.ک. ماده 292 قانون مدنی در باب تبدیل تعهد). - خرید دین: خرید دین در قانون مدنی عنوان مستقل معین ندارد، اما بر پایه اصل حاکمیت اراده (ماده 10 قانون مدنی) و نیز نهاد صلح در مقام معامله (مواد 752 و 758 قانون مدنی) به عنوان انتقال و تملک طلب مسلم و قطعی به عوض (ثمن) کمتر از مبلغ اسمی یا به نرخ توافقی مشروع و نافذ است؛ در نظام بانکی نیز به موجب قانون عملیات بانکی بدون ربا مصوب 1362، آیین‌نامه فصل سوم همان قانون و دستورالعمل‌های بانک مرکزی، خرید دین به عنوان یکی از ابزارهای تأمین مالی پذیرفته ش