آیا می‌توان شرط کرد که چک فقط در تاریخ معین نقد شود؟

پاسخ کوتاه این است که نه؛ درج یا توافق بر شرط «قابل پرداخت بودن چک فقط در تاریخ معین» از حیث آثار بر خود چک و در برابر دارنده، نافذ نیست. مبنای حقوقی این حکم آن است که چک در حقوق ایران ذاتاً سند پرداخت نقدی و به رؤیت است و نباید دارای وعده باشد؛ بنابراین هر شرطی که ماهیت «به رؤیت بودن» چک را محدود کند، در برابر دارنده بلااثر است. 1) مبانی قانونی - به موجب قواعد قانون تجارت، چک وسیله پرداخت حال است و باید به محض ارائه قابل پرداخت باشد. قانون‌گذار در بیان اوصاف شکلی و ماهوی چک تصریح کرده است که چک سندی است که صادرکننده به‌موجب آن، وجوهی را که نزد محال‌علیه (بانک) دارد، کلاً یا جزئاً به دارنده می‌پردازد و در آن باید محل و تاریخ صدور قید و به امضای صادرکننده برسد؛ پرداخت وجه چک نباید وعده داشته باشد (مواد 310 و 311 قا