حق ملاقات با خانواده و نزدیکان، به موجب آییننامه سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور، از حقوق زندانیان است و ماهیت «حق» دارد نه «تکلیف». بنابراین اصل بر اختیاری بودن بهرهبرداری از آن برای زندانی است و زندان نمیتواند او را به ملاقات با اشخاص خصوصی (خانواده، آشنایان و…) اجبار کند. بر همین مبنا، زندانی میتواند ملاقات را نپذیرد یا دامنه آن را محدود نماید؛ از جمله با اعلام کتبی به رئیس زندان یا واحد مددکاری، عدم تمایل خود را به انجام ملاقاتهای هفتگی یا ملاقات با افراد معین اعلام و تا زمان رجوع از تصمیم، از برقراری آن جلوگیری میشود. این امر منافاتی با تکلیف اداره زندان به فراهم کردن امکان ملاقات، هرگاه زندانی یا خانواده بخواهند و منع قانونی در میان نباشد، ندارد. مستند: آییننامه سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور (مصوب رئیس قوه قضائیه، با اصلاحات بعدی)، بخش مربوط به «ملاقات و مکاتبات زندانی»، و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری