تماس تلفنی زندانی با خانواده از حقوق ارتباطی زندانیان برای حفظ پیوندهای خانوادگی و حمایت اجتماعی است؛ با این حال، این حق مطلق نیست و در چارچوب مقررات سازمان زندانها و تصمیمات مقام قضایی اعمال میشود. مبنای اصلی این قواعد در «آییننامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور» مصوب رئیس قوه قضائیه (مصوب 1384 و اصلاحات بعدی) و بخشنامههای اجرایی سازمان زندانها آمده است؛ همچنین قواعد عام حقوق شهروندی و دادرسی عادلانه، از جمله قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و اصلاحات، چارچوب محدودکننده و تضمینی این حق را روشن میکند. الف) اصل امکان تماس و اهداف آن 1) فلسفه و جایگاه: تماس تلفنی وسیلهای برای تداوم روابط خانوادگی، کاهش آسیبهای روانی زندان و تسهیل بازپروری است. آییننامه سازمان زندانها ضمن شناسایی حق ملاقات و مکاتبه، استفاده از وسایل ارتباطی، از جمله تلفن، را تحت نظارت اداری و حفاظتی مجاز دانسته است (آییننامه اجرایی سازمان زندانها، فصل مربوط به «مکاتبات و ملاقات و تماسها»). 2) شمول: اصل امکان تماس شامل محکومان و متهمانِ تحت قرار در بازداشتگاههای تابعه سازمان زندانها میشود؛ با این تفاوت که در خصوص متهمان، محدودیتهای موضوع قانون آیین دادرسی کیفری و تصمیمات مقام قضایی رسیدگیکننده میتواند بر دامنه تماس اثر بگذارد. ب) تشریفات و سازوکار تماس 1) ثبت شمارههای مجاز: زندانی باید فهرست مشخصی از شمارههای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری