برای هر نوع ملاقات چه شرایط احراز هویت و اخذ مجوز لازم است؟

مبنای کلی اصل بر امکان ملاقات اشخاص با زندانی (محکوم یا متهم تحت نظر/بازداشت) و نیز حق ملاقات طفل با والدِ فاقد حضانت است، اما نوع ملاقات، نحوه احراز هویت و نیاز به اخذ مجوز، تابع قانون و آیین‌نامه‌های خاص است. مهم‌ترین منابع عبارت‌اند از: آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور مصوب 1384 هیئت وزیران (فصل مربوط به ارتباطات و ملاقات)، قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و اصلاحات بعدی (به‌ویژه مواد 48 و 190)، کنوانسیون وین درباره روابط کنسولی 1963 ماده 36، و قانون حمایت خانواده 1391 (مواد 40 تا 45 و 54). الف) ملاقات زندانیان با خانواده و سایر اشخاص 1) محکومان (حبس تعزیری/حدی قطعی) - احراز هویت ملاقات‌کننده: ارائه مدرک هویتی معتبر دولتی (کارت ملی هوشمند/شناسه ملی برای اتباع ایرانی، گذرنامه معتبر و مدارک اقامتی برای اتباع خارجی؛ برای اطفال، شناسنامه). ثبت مشخصات در دفاتر/سامانه مؤسسه کیفری، کنترل ارتباط و نسبت و احیاناً اخذ تصویر و اثرانگشت طبق ضوابط. بازرسی بدنی و کنترل اشیای همراه بر اساس مقررات حفاظتی زندان الزامی است. - مجوز: ملاقات‌های عادی خانوادگی بر پایه برنامه مصوب مؤسسه و مشروط به عدم ممنوع‌الملاقات بودن زندانی از حیث انضباطی یا قضایی انجام می‌شود و نیاز به اخذ مجوز موردی از مرجع قضایی ندارد. تعیین نوع