هنگام رزرو چه اطلاعات و مدارکی لازم است و چگونه صحت آن‌ها بررسی می‌شود؟

رزرو به‌عنوان یک قرارداد، تابع قواعد عمومی معاملات و مقررات خاص تجارت الکترونیکی و گردشگری است. از این‌رو جمع‌آوری اطلاعات و مدارک، و نیز شیوه‌های احراز صحت آن‌ها، باید هم متناسب با هدف رزرو باشد و هم با الزامات قانونی سازگار. بر مبنای مواد 10 و 190 قانون مدنی (لزوم اهلیت، قصد و رضا، معین بودن موضوع) و فصل حمایت از مصرف‌کننده در قانون تجارت الکترونیکی 1382 (به‌ویژه الزامات اطلاع‌رسانی پیش از انعقاد و اعتبار داده‌پیام و امضای الکترونیکی)، و نیز ضوابط وزارت میراث فرهنگی و نیروی انتظامی درباره پذیرش مسافر، چارچوب زیر بر رزروها حاکم است: الف) اطلاعات و مدارک لازم در هنگام رزرو - اطلاعات هویتی اشخاص حقیقی ایرانی: نام و نام خانوادگی مطابق مدرک هویتی، شماره ملی، تاریخ تولد. هدف: احراز اهلیت و انتساب قرارداد به شخص معین (مواد 10 و 190 قانون مدنی) و امکان رسیدگی به تعهدات و خسارات احتمالی (مواد 221 و 226 قانون مدنی). - اطلاعات تماس: شماره تلفن همراه و نشانی پست الکترونیکی برای ابلاغ الکترونیکی و ارسال رسید/واچر. مطابق فصل حمایت از مصرف‌کننده قانون تجارت الکترونیکی، عرضه‌کننده باید امکان تماس و اطلاع‌رسانی شفاف را فراهم کند و بدون رضایت آگاهانه، داده‌های تماس را خارج از هدف معامله پردازش نکند. - مشخصات خدمت مورد رزرو: نوع خدمت (اقامت/حمل‌ونقل/گردشگری)، تاریخ و ساعت، تعداد و اسامی استفاده‌کنندگان، ظرفیت، قیمت نهایی شامل مالیات و عوارض، و شروط خاص. این‌ها برای معین بودن موضوع معامله و شفافیت پیش‌قراردادی ضروری است (قانون مدنی و الزامات اطلاع‌رسانی پیش‌قراردادی در قانون ت