به طور کلی گرفتن عکس یا ضبط صدا در محدوده ملاقات زندان مجاز نیست. مبنای این ممنوعیت، ترکیبی از الزامات امنیتی زندان، حمایت از حریم خصوصی زندانیان، ملاقاتکنندگان و کارکنان، و قواعد ناظر بر محرمانگی ارتباطات است. مطابق آییننامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور (مصوب 1384 رئیس قوه قضائیه، با اصلاحات بعدی)، ورود، نگهداری یا بهکارگیری هرگونه وسایل ارتباطی و ضبط و انتقال تصویر و صدا از جمله تلفن همراه، دوربین عکاسی و فیلمبرداری، ضبطصوت و تجهیزات مشابه در اماکن زندان، از جمله سالنها و اتاقهای ملاقات، ممنوع بوده و در مبادی ورودی کنترل و ضبط میشود. فلسفه این ممنوعیت صرفاً انتظامی نیست؛ شناسایی و ردیابی هویت زندانیان و ملاقاتکنندگان، پیشگیری از نقض نظم و امنیت و نیز صیانت از حریم خصوصی اشخاص ایجاب میکند که تصویربرداری و صدابرداری بدون مجوز اصولاً ممکن نباشد. از حیث حقوقی، اصل 25 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با صراحت «بازرسی و نرساندن نامهها، ضبط و فاش کردن مکالمات تلفنی، افشا کردن مخابرات تلگرافی و تلکس و…» را جز به حکم قانون ممنوع میداند. ه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری