بار برآوردی برای پمپها و تجهیزات کشاورزی، مبنای تعیین قدرت قراردادی، انتخاب سطح ولتاژ انشعاب، ظرفیت ترانس، الزامات جبرانسازی توان راکتیو و همچنین محاسبه هزینههای اتصال به شبکه است. از منظر حقوقی، محاسبه و اعلام بار برآوردی همزمان تابع اسناد بالادستی وزارت نیرو در حوزه برق و آب است: در بخش برق، شرکتهای برق منطقهای و توزیع طبق قانون مجاز به تعیین ضوابط فنی و تعرفهای برای اتصال و بهرهبرداریاند؛ در بخش آب، ظرفیت مجاز پمپاژ تابع پروانه بهرهبرداری آب است و نمیتوان توان پمپ را بیش از حدود مندرج در پروانه نصب و برقدار کرد. به موجب این چارچوب، روش محاسبه بار برآوردی به شرح زیر است. 1) مستندات مبنایی - پروانه بهرهبرداری چاه/منبع آب: شامل دبی مجاز، عمق و مشخصات هیدرولیکی؛ این سند سقف توان مکانیکی پمپ و متعاقباً توان الکتریکی موتور را تعیین میکند [قانون توزیع عادلانه آب، 1361؛ آییننامه اجرایی آن]. - مشخصات فنی تجهیزات: پلاکخوانی الکتروموتور پمپها (توان نامی بر حسب کیلووات یا اسببخار، ولتاژ، جریان نامی، ضریب توان، بازده)، نوع راهاندازی (مستقیم، ستاره–مثلث، سافتاستارتر، درایو فرکانس متغیر)، و سایر بارهای مزرعه (تابلو و اتوماسیون، روشنایی، تزریق کود، کمپرسور، پمپهای کمکی). - برنامه بهرهبرداری: الگوی زمانی (فصلی/روزانه)، همزمانی پمپها، محدودیتهای مدیریت بار و مشوقهای تعرفهای ابلاغی وزارت نیرو برای بخش کشاورزی. - الزامات شرکت توزیع: ضوابط تعیین قدرت قراردادی، س
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری