در صورت عدم مصرف یا خواب مزرعه، بهای ثابت چگونه محاسبه می‌شود؟

مبنای حقوقی و شیوه محاسبه بهای ثابت در دوره عدم مصرف یا خواب مزرعه 1) تعریف و مبنای قانونی بهای ثابت - بهای آب تحویلی در شبکه‌های آبیاری و زهکشی به طور معمول دارای دو جزء است: جزء ثابت (برای پوشش هزینه‌های ثابت مدیریت، بهره‌برداری و نگهداری شبکه) و جزء متغیر (بر حسب حجم واقعی آب تحویلی). جزء ثابت ماهیتی اشتراکی دارد و به ظرفیت/سهم تخصیصی و آمادگی شبکه برای ارائه خدمت مرتبط است، نه به میزان مصرف واقعی. - اختیار دولت برای تعیین و وصول آب‌بها و هزینه‌های تأمین، انتقال و توزیع آب و تنظیم آیین‌نامه‌های مربوط، به موجب ماده 33 قانون توزیع عادلانه آب به رسمیت شناخته شده است. بر همین مبنا، هیئت وزیران آیین‌نامه‌های نحوه تعیین و وصول آب‌بها و هزینه‌های بهره‌برداری و نگهداری از شبکه‌های آبیاری و زهکشی را تصویب کرده که در آن ساختار دو‌بخشی تعرفه (ثابت/متغیر) و نحوه مطالبه هر جزء تبیین می‌شود (قانون توزیع عادلانه آب مصوب 1361، ماده 33؛ آیین‌نامه‌های مصوب هیئت وزیران درباره نحوه تعیین و وصول آب‌بها در شبکه‌های آبیاری و زهکشی). 2) اصل کلی در عدم مصرف (خواب مزرعه) از سوی بهره‌بردار - معیار مطالبه بهای ثابت، تخصیص ظر