فاصله از شبکه و ظرفیت پست موجود چه تأثیری بر انتخاب انشعاب دارد؟

فاصله متقاضی از شبکه موجود و ظرفیت باقی‌مانده پست‌ها و فیدرهای مرتبط، دو مؤلفه تعیین‌کننده در تعیین نوع و ولتاژ انشعاب، هزینه‌ها، و زمان‌بندی تأمین برق هستند. چارچوب حقوقی حاکم، این تصمیم‌ها را تابع ضوابط فنی و اقتصادی مصوب وزارت نیرو و شرکت توانیر می‌داند و اختیار تعیین «نقطه تحویل» و «مسیر بهینه توسعه» را به شرکت‌های توزیع محلی می‌سپارد. 1) مبانی حقوقی و اصل حاکم - واگذاری انشعاب منوط به امکان‌پذیری فنی در شبکه موجود و رعایت حدود افت ولتاژ، ظرفیت حرارتی هادی‌ها و تجهیزات، و پایداری بهره‌برداری است. در صورت عدم کفایت ظرفیت یا ضرورت توسعه، اعطای موافقت اصولی و تعیین شرایط، مطابق دستورالعمل‌های مصوب انجام می‌شود. مرجع تعیین ولتاژ تحویل و نوع اتصال (فشار ضعیف/متوسط/فوق‌توزیع) دستورالعمل‌های فنی اتصال و آیین‌نامه تکمیلی تعرفه‌های برق است. - هزینه‌های برقراری انشعاب و توسعه یا تقویت شبکه بر اساس جداول و فرمول‌های آیین‌نامه تکمیلی تعرفه‌های برق و شیوه‌نامه‌های توانیر تعیین و بین ذی‌نفعان توزیع می‌شود؛ سهم متقاضی در توسعه‌های اختصاصی و مازاد بر ظرفیت موجود، طبق ضوابط مصوب، مطالبه می‌گردد. 2) اثر فاصله از شبکه موجود بر انتخاب انشعاب - معیار فنی: هرچه فاصله تا نزدیک‌ترین نقطه قابل اتصال