خسارت وارده به درختان و محصولات کشاورزی در جریان احداث شبکههای زیربنایی (برق، گاز، آب، فاضلاب، مخابرات و نظایر آن) اصولاً قابل جبران است و مبنای آن در حقوق ایران، هم قواعد عام و هم مقررات خاص بخشی است. 1) مبانی عام مسئولیت و اصل جبران کامل - بر پایه قواعد اتلاف و تسبیب در قانون مدنی، هر کس مال غیر را تلف کند ضامن است (مواد 328 و 331 و 332 قانون مدنی). بنابراین هرگونه قطع، کفبُر، ریشهکنی، شکستن شاخهها، کوبیدگی و تخریب کشت ناشی از عملیات اجرایی، موجب مسئولیت جبران است؛ خواه مستقیم باشد خواه به تسبیب. - به موجب ماده 1 قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339، هر کس بدون مجوز قانونی عمداً یا در نتیجه بیاحتیاطی به مال دیگری لطمه وارد کند، مسئول جبران زیان مادی و (در حدود مقرر) معنوی است. در طرحهای دولتی، مطابق ماده 11 همین قانون، اصل بر آن است که اداره یا مؤسسه دولتی، در قبال خسارات ناشی از اقدامات کارکنان در حین انجام وظیفه، طرف مسئول جبران است. - در صورت دخالت تقصیر متضرر (مثلاً عدم رعایت اخطارهای ایمنی در حین عملیات)، به حکم قانون مسئولیت مدنی، میزان خسارت به تناسب کاهش مییابد. 2) چارچوب خاص طرحهای ع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
