هدف انتخاب توان نامی و کنترل جریان راهاندازی الکتروموتور پمپ، از منظر حقوقی و مقرراتی، تضمین انطباق با الزامات ایمنی، کارایی انرژی و عدم ایجاد اخلال در شبکه عمومی برق است. چارچوب الزامی بهصورت همزمان متکی به مقررات ملی ساختمان، استانداردهای ملی ایران (مبتنی بر IEC)، قوانین بهرهوری انرژی و دستورالعملهای اتصال به شبکه شرکتهای توزیع (توانیر) است. بر این اساس، روال زیر باید در اسناد طراحی و خرید درج و به تأیید مراجع ذیصلاح برسد: 1) تعیین توان هیدرولیکی و انتخاب توان نامی موتور - نقطه کار پمپ (دبی، هد، راندمان) باید بر مبنای محاسبات تاسیسات مکانیکی پروژه و منحنیهای سازنده تعیین شود. توان محور پمپ از رابطه P_shaft = (ρ g Q H) / η_pump بهدست میآید. با لحاظ راندمان انتقال و کوپلینگ، توان مکانیکی موردنیاز به توان نامی الکتروموتور ترجمه شود. - مطابق مبحث ۱۴ مقررات ملی ساختمان (تأسیسات مکانیکی) و مبحث ۱۳ مقررات ملی ساختمان (طرح و اجرای تاسیسات برقی)، انتخاب موتور باید برای حالت کار دائم S1، در دمای محیط و شرایط نصب تصریحشده، و با درنظرگرفتن حاشیه مناسب برای تغییرات ولتاژ و دما مستند شود. درج محاسبات و منحنیهای پمپ و موتور در پرونده فنی الزامی است. - رعایت حداقل بازده انرژی: برای موتورهای القایی سهفاز قفس سنجابی 0.75 تا 375 کیلووات، انطباق با استاندارد ملی ایران مبتنی بر IEC 60034-30-1 (کلاسهای بازده IE) و مصوبات مربوط به حداقل عملکرد انرژی (MEP
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
