استانداردهای کابل‌کشی زمینی در اراضی آبیاری چگونه است؟

استانداردهای کابل‌کشی زمینی در اراضی آبیاری، افزون بر الزامات فنی برق، متکی بر مقررات ناظر بر آب، اراضی زراعی، ایمنی کار و حریم‌هاست. چارچوب حقوقی و فنی زیر، حداقل‌های لازم‌الاجرا را تبیین می‌کند: 1) الزامات مجوزی و حقوقی - حریم و بستر آبراهه‌ها و انهار عمومی: هرگونه حفاری، عبور کابل یا جانمایی تجهیزات در بستر یا حریم رودخانه‌ها، مسیل‌ها و انهار عمومی موکول به اخذ مجوز کتبی از شرکت آب منطقه‌ای ذیصلاح است و باید مطابق ضوابط تعیین حد بستر و حریم و دستورالعمل عبور تأسیسات از آبراهه‌ها اجرا شود (قانون توزیع عادلانه آب 1361، مواد 2 و 3 و 45؛ آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های وزارت نیرو در تعیین حد بستر و حریم و عبور تأسیسات). - حفظ کاربری اراضی زراعی و باغی: ایجاد تأسیسات برق‌رسانی که ماهیتاً در خدمت بهره‌برداری کشاورزی باشد، تغییر کاربری محسوب نمی‌شود؛ لیکن هرگونه ایجاد مستحدثات غیرلازم یا تغییر کاربری باید با مجوز کمیسیون تبصره 1 ماده 1 قانون حفظ کاربری اراضی انجام گیرد (قانون 1374 و اصلاحات بعدی). - حقوق ارتفاقی آب و مجاری مشترک: کابل‌کشی نباید مانع جریان آب یا تضییع حقوق ارتفاقی مجاوران و حقابه‌بران شود و رعایت قواعد عمومی ارتفاق ضروری است (قانون مدنی، مواد 93 تا 102). - ایمنی کار و حفاری: کارفرما و پیمانکار مکلف به رعایت آیین‌نامه‌های ایمنی کار با برق و حفاری/گودبرداری، تهیه طرح ایمنی، سیستم اجازه کار، و حفاظت از کارگران و اشخاص ثالث هستند (قانون کار و آیین‌نامه‌های شورای عالی حفاظت فنی از جمله آیین‌نامه ایمنی کار با برق و آیین‌نامه ایمنی حفاری و گودب