پاسخ کوتاه: اصل حاکم بر تقسیم هزینهها در حقوق برق ایران، تفکیک میان توسعه/تقویت «عمومی» شبکه (به نفع همه یا چندین مشترک) و توسعه/تقویت «اختصاصی» (صرفاً به درخواست و برای انتفاع یک متقاضی مشخص) است. بر همین مبنا: 1) توسعه و تقویت عمومی شبکه (انتقال، فوقتوزیع و توزیع) - هر گونه توسعه یا تقویت خطوط و پستها که ماهیت عمومی دارد و برای حفظ پایداری، افزایش قابلیت اطمینان، رفع تنگناها یا پاسخ به رشد بار عمومی انجام میشود، در زمره وظایف حاکمیتی/شرکتی شرکتهای برق منطقهای و شرکتهای توزیع است و هزینه آن از منابع شرکتها و سازوکارهای تعرفهای و سرمایهگذاری مصوب تأمین میگردد؛ نه از یک متقاضی واحد (قانون سازمان برق ایران، ۱۳۴۶؛ اساسنامه شرکت توانیر و اساسنامه شرکتهای برق منطقهای و شرکتهای توزیع، مصوبات هیأت وزیران). 2) توسعه و تقویت اختصاصی به درخواست متقاضی - هر توسعه، احداث یا تقویتی که صرفاً ناشی از درخواست اتصال یا افزایش ظرفیت یک متقاضی مشخص باشد و خارج از الزامات توسعه عم
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری