در چه مواردی بازدید حضوری الزامی است و چه زمانی ارزیابی از طریق مستندات کافی است؟

اصل حاکم آن است که شیوه کشف واقع و احراز اوضاع‌واحوال موضوع اختلاف باید با ماهیت دعوا و دلیل متناسب باشد و قاضی در انتخاب ابزار مناسب (بازدید حضوری، معاینه محل، تحقیق محلی، کارشناسی مبتنی بر مشاهده مستقیم یا بررسی مستندات) اختیار دارد، مشروط به رعایت اصول دادرسی و کفایت برای اقناع قضایی (قانون آیین دادرسی مدنی 1379، ماده 199؛ فصل «معاینه محل و تحقیق محلی» مواد 248 تا 256؛ فصل «کارشناسی» مواد 257 به بعد. در امور کیفری: قانون آیین دادرسی کیفری 1392، مواد 92 و 94). الف) مواردی که بازدید حضوری الزامی است - هرگاه دادگاه قرار «معاینه محل» یا «تحقیق محلی» صادر کند، اجرای حضوری قرار لازم است و عدم حضور اصحاب دعوا مانع اجرای آن نیست (قانون آیین دادرسی مدنی، مواد 248 تا 256، به‌ویژه حکم عام ماده 255 در عدم توقف به علت عدم حضور طرفین). - در ارجاع به کارشناسی، هرگاه موضوع اختلاف متکی به اوصاف فیزیکی، وضعیت عینی و محسوس مال یا محل باشد به‌گونه‌ای که بدون مشاه