گزارش کارشناسی و اجزای آن، مطابق قانون آیین دادرسی مدنی و قوانین خاص، هم جایگاه اثباتی دارد و هم مستقیماً در تعیین «عدد» محکومبه و نیز در هزینههای دادرسی اثر میگذارد. دادگاه هرگاه لازم بداند یا به تقاضای اصحاب دعوا و با احراز ضرورت، قرار ارجاع به کارشناسی صادر میکند و موضوع، حدود مأموریت، مهلت و دستمزد کارشناس را تعیین مینماید؛ نظر کارشناس از ادله اثبات بوده و برای دادگاه طریقیت دارد نه موضوعیت، و پذیرش یا رد آن باید مستدل و مستند باشد (مواد 257 تا 269 و ماده 3 قانون آیین دادرسی مدنی؛ قانون کانون کارشناسان رسمی دادگستری و آییننامه اجرایی آن). الف) اجزای الزامی گزارش کارشناسی - معرفی مرجع و پرونده: شماره پرونده، شعبه، اصحاب دعوا و مشخصات قرار کارشناسی (موضوع و حدود ارجاع، مهلت، میزان علیالحساب دستمزد). کارشناس مقید به حدود موضوع ارجاع است و اظهارنظر خارج از حدود، برای دادگاه قابلیّت ترتیب اثر ندارد (مواد 257 و بعد ق.آ.د.م). - سوابق، مدارک و مستندات مورد بررسی: قراردادها، قبوض، فاکتورها، استعلامات ثبتی و شهرداری، نظریات تخصصی قبلی، تصاویر و نقشهها، اظهارات اصحاب دعوا و اشخاص مطلع. گزارش باید مستند به دلایل و مدارک پرونده و مستندات عرفی/فنی باشد و از کلیگویی پرهیز کند (آییننامه اجرایی قانون کانون کارشناسان رسمی). - روش انجام کارشناسی: تشریح روششناسی به
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری