در خسارات تجمیعی یا سریالی، نحوه محاسبه مانده تعهدات به چه صورت است؟

در خسارات تجمیعی یا سریالی، نحوه محاسبه مانده تعهدات تابع مستقیم مفاد بیمه‌نامه (از جمله سقف‌های تعهد در هر حادثه و در طول مدت بیمه، شرط سری خسارت/Claim Series، نحوه محاسبه فرانشیز، داخل یا خارج از سقف بودن هزینه‌های دفاع و دادرسی، شرط بازسازی سقف یا Reinstatement و مبنای «وقوع» یا «اعلام» خسارت) و قواعد عمومی حقوق قراردادها و بیمه است. از حیث حقوقی، به موجب اصل آزادی قراردادها، طرفین می‌توانند سازوکار تجمیع و نحوه کسر پرداخت‌ها از سقف تعهدات را تعیین کنند و این شروط مادام که مخالف قانون نباشد نافذ است (ماده 10 قانون مدنی). همچنین تفسیر عبارات بیمه‌نامه باید مطابق مفاد صریح آن، عرف حرفه‌ای بیمه و قصد مشترک طرفین انجام شود (مواد 224 و 225 قانون مدنی) و بیمه‌گر و بیمه‌گذار ملزم به ایفای کلیه تعهدات و لوازم متعارف قرارداد هستند (مواد 219 و 220 قانون مدنی). طبق قانون بیمه نیز حدود و میزان تعهد بیمه‌گر باید در متن بیمه‌نامه درج شود و مبنای الزام طرفین است (مواد 1 و 2 قانون بیمه مصوب 1316) و در نتیجه، سقف‌های «هر حادثه» و «تجمعی دوره» معیار قطعی محاسبه مانده تعهدات‌اند. 1) تعریف عملیاتی خسارات تجمیعی و سریالی - خسارات تجمیعی: مجموع مبالغی که بیمه‌گر بابت کلیه خساراتِ تحت پوشش در طول مدت بیمه پرداخت یا برای پرداخت آن تعهد می‌کند، تا سقف تجمعی تعیین‌شده در بیمه‌نامه (Aggregate Limit). - خسارات سریالی: مجموعه دعاوی/مطالبات متعددی که از «منشأ واحد» یا «رابطه علّی مشترک» ناشی شده و طبق شرط سری خسارت در بیمه‌نامه، به عنوان «حادثه واحد» یا «یک خسارت» تلقی می‌شوند. اثر حقوقی این تلقی، اعمال یک فرانشیز، یک سقف