پاسخ به این پرسش مستلزم تفکیک میان دو دسته قواعد است: ۱) مزایای عام ایثارگری که بهموجب «قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران» بر مبنای وضعیت ایثارگری برقرار میشود و اصولاً به نوع رابطه استخدامی وابسته نیست؛ و ۲) مزایای استخداممحور که از جنس حقوق، فوقالعادهها، ساعت کار، استخدام و بازنشستگی است و تابع رژیم حقوقی رابطه کاری (قانون کار یا قوانین استخدامی دولت) و دامنه شمول تکالیف قانونی نسبت به «دستگاههای اجرایی» است. ۱) دامنه شمول و مرجع اجرا - کارکنان دولت: مقصود از «کارکنان دولت» اصولاً مستخدمان «دستگاههای اجرایی» موضوع ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 و نیز مشمولان قوانین استخدامی خاص (مانند نیروهای مسلح، قضات و اعضای هیئت علمی با قوانین خاص) است. اجرای بخش مهمی از مزایای ایثارگریِ استخدامی در این دستگاهها تکلیفی و از محل بودجه عمومی انجام میشود (قانون مدیریت خدمات کشوری 1386؛ قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران مصوب 1391 با اصلاحات بعدی). - کارگران مشمول قانون کار: رابطه آنان تابع «قانون کار» مصوب 1369 و مقررات مزدی شورایعالی کار است. در بنگاههای خصوصی که خارج از شمول «دستگاه اجرایی» ماده 5 قانون مدیریت هستند، تکالیف استخدامیِ خاص ایثارگری (مانند تبدیل وضعیت، کسر ساعت کار اداری و فوقالعادههای اداری) بهطور عام بر کارفرمای خصوصی تحمیل نشده و صرفاً در صورت تصریح قانون، شمول
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری