تفاوت جایگاه رزمنده، جانباز و آزاده در آثار بازنشستگی چیست؟

تبیین تفاوت جایگاه «رزمنده»، «جانباز» و «آزاده» در آثار بازنشستگی 1) چارچوب عام - قاعده عمومی بازنشستگی کارمندان دولت بر اساس قانون مدیریت خدمات کشوری است (ماده 103 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386)؛ هرگونه امتیاز ایثارگری که بر سابقه قابل قبول، شرایط احراز بازنشستگی یا مبنای حقوق مؤثر باشد، از قوانین خاص ایثارگران تبعیت می‌کند (از جمله: قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران مصوب 1391 و آیین‌نامه‌های آن؛ قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان انقلاب اسلامی مصوب 1374؛ قانون حمایت از آزادگان پس از اسارت مصوب 1368؛ و ماده 87 قانون برنامه ششم توسعه مصوب 1395). 2) رزمنده (صرفِ سابقه حضور در جبهه بدون جانبازی یا اسارت) - ماهیت اثر: قانون‌گذار برای «رزمنده» به طور خاص امتیاز «احتساب مدت حضور داوطلبانه در جبهه» را به عنوان سابقه خدمت و بیمه قابل قبول برای بازنشستگی و پاداش پایان خدمت به رسمیت شناخته است؛ اما اصولاً مزایای «سنوات ارفاقی» یا «بازنشستگی بدون شرط سنی» به صرف رزمندگی پیش‌بینی نشده است. - مبنای حقوقی: ماده واحده قانون احتساب مدت خدمت نظام وظیفه و حضور داوطلبانه در جبهه‌ها به عنوان سابقه