تفاوت مقررات بازنشستگی پیش از موعد در بخش دولتی و خصوصی، هم از حیث منبع قانونی و هم از حیث شرایط احراز و آثار مالی، بنیادین است. ملاک اصلی، صندوق بازنشستگیِ متولی (صندوق بازنشستگی کشوری و همگروههای آن در بخش دولتی در برابر سازمان تأمین اجتماعی در بخش خصوصی) است، نه صرفاً ماهیت کارفرما. 1) مبانی قانونی و شمول - بخش دولتی: کارمندان رسمی و پیمانی دستگاههای اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری و صندوق بازنشستگی کشوری تابع مواد قانون مدیریت خدمات کشوری بهویژه ماده 103 در باب سن و سابقه، و نیز «قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت» مصوب 1386 و آییننامههای اجرایی آن هستند. اعمال بازنشستگی پیش از موعد در این بخش غالباً منوط به پیشبینی بار مالی در قوانین بودجه سنواتی و صدور مجوزهای اجرایی است [قانون مدیریت خدمات کشوری 1386، ماده 103؛ قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت 1386 و تبصرههای آن؛ قوانین بودجه سنواتی]. - بخش خصوصی: مشمولان قانون کار و بیمهشدگان تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی تابع «قانون تأمین اجتماعی» مصوب 1354 و اصلاحات بعدی و مقررات تبعی بهویژه در خصوص مشاغل سخت و زیانآور هستند [قانون تأمین اجتماعی 1354، مواد 76 و 77؛ قانون اصلاح تبصره (2) الحاقی ماده 76؛ آییننامه تشخیص مشاغل سخت و زیانآور مصوب هیأت وزیران]. 2) مفهوم و قلمرو «پیش از موعد» - بخش دولتی: «بازنشستگی پیش از موعد» عنوانی قانونیِ خاص است که به موجب قانون 1386 امکانپذیر شد؛ به این معنا که حتی بدون تحقق کامل شرایط عمومی سن و سابقه مقرر در ماده 103، کارمند با درخواست خود و موافقت دستگاه می
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
