اختلافات ناشی از روابط کارِ مشمول قانون کار، از حیث مرجع صالح و شیوه طرح دعوا، دو مسیر متفاوت دارند: مسیر ماهوی در مراجع حل اختلاف کار (هیأت تشخیص و هیأت حل اختلاف) و مسیر نظارتی در دیوان عدالت اداری. تفاوتهای اصلی چنین است: - صلاحیت و نقش مرجع - هیأتهای تشخیص و حل اختلاف کار: مرجع اختصاصی و ماهوی رسیدگی به «اختلافات فردی بین کارگر و کارفرما یا کارآموز» ناشی از قانون کار، مقررات تبعی و قرارداد کار هستند. طرح دعوا بدواً در هیأت تشخیص و سپس در صورت اعتراض، در هیأت حل اختلاف انجام میشود (مواد 157، 158، 159 و 160 قانون کار مصوب 1369). - دیوان عدالت اداری: مرجع نظارتیِ پسینی برای رسیدگی به شکایات از «آراء و تصمیمات قطعی مراجع اداری و هیئتها» از حیث مغایرت با قانون، خروج از حدود اختیار یا نقض تشریفات است؛ رسیدگی دیوان نسبت به دعاوی کارگر و کارفرما، ماهوی نیست و اصل اختلاف در دیوان مطرح نمیشود مگر در قالب شکایت از رأی قطعی هیأت حل اختلاف یا از مقررات لازمالاجرای اداری (بند 2 ماده 10 و مواد 12 و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
