اثر مزایا بر حداقل و حداکثر مستمری در سناریوهای مختلف چیست؟

مبنای حقوقی اثر مزایا بر حداقل و حداکثر مستمری 1) قلمرو «مزایا» در محاسبه مستمری - محک اصلی، «مشمول بودن در کسر حق بیمه» است. هر پرداختی که به‌عنوان مزد یا حقوق در مقابل کار به بیمه‌شده پرداخت شود و مشمول کسر حق بیمه قرار گیرد، در متوسط مزد یا حقوقِ مبنای مستمری اثر دارد؛ اعم از نقدی یا غیرنقدی و مشروط به استمرار یا ارتباط با شغل (بند 6 ماده 2 قانون تأمین اجتماعی؛ مواد 34 تا 36 قانون کار). - به‌طور اجرایی، سازمان تأمین اجتماعی فهرست اقلام مشمول و غیرمشمول را در بخشنامه‌های درآمد (از جمله بخشنامه 14 جدید درآمد) احصاء کرده است؛ مانند: حق مسکن، بن کارگری/کمک هزینه اقلام مصرفی، پایه سنوات، فوق‌العاده سختی کار/بدی آب‌وهوا، فوق‌العاده شغل، اضافه‌کاری (در صورت پرداخت و کسر حق بیمه) که عموماً مشمول‌اند؛ در مقابل، عیدی سالانه قانون کار، پاداش‌های موردی و غیرمستمر، هزینه مأموریت و سفر، کمک‌های رفاهی غیرمستمر، حق اولاد و برخی کمک‌هزینه‌های رفاهی موضوع بخشنامه‌های مزبور، از شمول کسر حق بیمه خارج‌اند و در متوسط مزد اثری ندارند. 2) چارچوب حداقل و حداکثر مستمری - حداقل مستمری: به موجب ماده 111 قانون تأمین اجتماعی، در هیچ حال میزان مستمری بازنشستگی، ازکارافتادگی کلی و نیز مجموع مستمری بازماندگان نباید از حداقل مزد کارگران (مصوب شورای‌عالی کار) در سال مربوطه کمتر باشد. علاوه بر این، سازمان مکلف است هر ساله مستمری‌ها را متناسب با افزایش هزینه زندگی افزایش