اتباع ایرانی مقیم خارج یا شاغلان پروژه‌ای چگونه مزایا را اعمال کنند؟

اتباع ایرانی مقیم خارج یا شاغلان پروژه‌ای چگونه مزایا را اعمال کنند؟ 1) چارچوب حاکم و تشخیص شمول - مبنای اعمال مزایای کار تابع «قلمرو محل کار» است. کلیه کارگاه‌ها و کارگران واقع در قلمرو جمهوری اسلامی ایران مشمول قانون کار هستند [ماده 5 قانون کار 1369]. بنابراین اشتغال در خارج از کشور، اصولاً تابع قانون محل کار است، مگر آنکه قرارداد کار به‌نفع کارگر صراحتاً تابع قانون ایران شده و با قواعد آمره کشور محل کار تعارض نداشته باشد. - کارگر کسی است که در مقابل «حق‌السعی» برای کارفرما کار می‌کند [ماده 2 قانون کار]. برخورداری از مزایای قانون کار و تأمین‌اجتماعی، در گرو وجود رابطه کارگری-کارفرمایی است؛ اگر شخص به‌عنوان پیمانکار مستقل فعالیت کند و تابعیت و نظارت کارفرما را نداشته باشد، مشمول مزایای کارگری نخواهد بود. 2) اتباع ایرانی مقیم خارج: راه‌های حفظ و اعمال مزایا الف) اعزام به مأموریت خارج از کشور از سوی کارفرمای ایرانی - در صورتی که رابطه کارگری در کارگاه مستقر در ایران برقرار باشد و کارگر به مأموریت خارج اعزام شود، اصلِ شمول قانون کار ایران و مزایای آن برقرار است. کارگر در مأموریت علاوه بر مزد، استحقاق دریافت فوق‌العاده مأموریت و هزینه سفر را دارد [ماده 46 قانون کار] و سایر حقوق او (از جمله اضافه‌کاری با 40 درصد فوق‌العاده [ماده 59]، مرخصی‌ها [مواد 64 تا 66]، حق سنوات [ماده 24]) محفوظ است. - پرداخت حق بیمه تأمین اجتماعی و ارسال لیست توسط کارفرما الزامی است [مواد 28 و 36 قانون تأمین اجتماعی 1354]؛ در این حالت استمرار سابقه بیمه‌ای بدون وقفه نزد سازمان تأمین‌اجتماعی محفوظ می‌ماند. ب) اشتغال یا اقامت در خارج بدون کارفر