حق پرستاری و کمک معیشتی در نظام حقوقی ایران دو نهاد حمایتی متمایز با مبانی، شرایط احراز و آثار متفاوتاند و از حیث «قابلیت جمع» نیز تابع منطقهای جداگانه در هر نظام حمایتی (ایثارگران و افراد دارای معلولیت) هستند. درک تفاوتها و حدود جمعپذیری هر یک، مستلزم رجوع همزمان به قوانین عام و آییننامههای اختصاصی دستگاههای ذیربط است. 1) تعریف و مبنای قانونی «حق پرستاری» - در حوزه ایثارگران: حق پرستاری، پرداختی جبرانی است که به جانبازانی که بر اساس نظر کمیسیون پزشکی نیازمند مراقبت مستمر در منزل تشخیص داده میشوند، تعلق میگیرد. مبنای این نهاد در قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران (مصوب 1391 با اصلاحات بعدی) پیشبینی شده و آییننامههای اجرایی هیأت وزیران و دستورالعملهای بنیاد شهید و امور ایثارگران، شرایط ارزیابی پزشکی، میزان و نحوه پرداخت را تبیین میکند. رکن اصلی احراز، وجود «نیاز به مراقبت مستمر» است نه وضعیت اشتغال یا درآمد؛ لذا فلسفه پرداخت، جبران هزینههای مراقبتی و توانبخشی در منزل است، نه معیشت کلی خانواده. به طور معمول، میزان حق پرستاری متناسب با شدت وابستگی مراقبتی و بر مبنای ارقام مصوب سالانه در قوانین بودجه و مصوبات هیأت وزیران تعیین و ابلاغ میشود (ر.ک. ماده 7 قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران و آییننامههای اجرایی آن). - در حوزه افراد دارای معلولیت (بهزیستی): حق پرستاری با عنوان «یارانه مراقبت در منزل» برای معلول
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری