طرح دعوای حقوقی و کیفری در مراجع قضایی، از حیث هزینهها، مواعد و آثار، تابع قواعد آمره در قوانین دادرسی و مقررات خاص است. در ادامه، چارچوب قانونی هر بخش با ارجاع به قوانین ارائه میشود. الف) هزینههای طرح دعوا - هزینه دادرسی: مبنای قانونی وصول هزینههای دادرسی «قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین» مصوب 1373 و اصلاحات بعدی است که تعیین «تعرفه خدمات قضایی» را به قوه قضائیه واگذار کرده است. میزان هزینه برای دعاوی مالی بر مبنای درصدی از «بهای خواسته» و در دعاوی غیرمالی بهصورت مبلغ ثابت در همان تعرفه تعیین میشود. در مراحل تجدیدنظر و فرجام نیز هزینه دادرسی مطابق تعرفه مربوط به همان مرحله مطالبه میگردد. - بهای خواسته و آثار آن: تعیین بهای خواسته مطابق مواد 62 تا 64 قانون آیین دادرسی مدنی، بر عهده خواهان است؛ لیکن در صورت خلافواقع بودن، مدیر دفتر یا دادگاه میتواند آن را اصلاح و مابهالتفاوت هزینه را مطالبه کند. ملاک محاسبه هزینه دادرسی مرحله بدوی، بهای خواسته هنگام تقدیم دادخواست است (مواد 62 و 63 ق.آ.د.م.). - سایر هزینههای دادرسی: هزینههای کارشناسی، معاینه محل، تحقیق محلی و مانند آن به عهده متقاضی است و دادگاه میتواند تودیع علیالحساب را مقرر کند؛ عدم تودیع در مهلت، موجب عدم انجام آن اقدام یا رد درخواست مربوط میشود (ماده 259 ق.آ.د.م.). در صورت لزوم ابلاغ از طریق آگهی به
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری