معوقات، به کلیه مطالبات پولی ناشی از قانون، قرارداد، عرف یا رأی مرجع صالح گفته میشود که در موعد مقرر پرداخت نشده و پرداخت آن به تاریخ بعد موکول شده است. در روابط کار، مهمترین مصادیق معوقه عبارت است از: مزد و مزایای مزدی، اضافهکاری، حق سنوات (مزایای پایان کار)، عیدی و پاداش، مانده مرخصی استفادهنشده، مابهالتفاوت ناشی از افزایشهای مصوب (از جمله حداقل مزد سالانه)، و کسورات قانونی پرداختنشده (مانند حق بیمه و مالیات مربوط به همان اقلام). محاسبه و پرداخت معوقات، تابع ضوابط زیر است: 1) تعیین منشاء حق و دوره تعلق - ابتدا باید مبنای ایجاد حق مشخص شود: قانون (مانند مواد 24، 35، 36، 37، 41، 59 و 64 تا 66 و 148 قانون کار)، مصوبات و بخشنامههای لازمالاجرا (از جمله مصوبات شورایعالی کار موضوع ماده 41 قانون کار و طرحهای طبقهبندی مشاغل مصوب)، قرارداد کار یا رأی قطعی مرجع حل اختلاف. - دوره زمانی تعلق هر قلم دقیقاً احراز شود (از تاریخ استحقاق تا تاریخ پرداخت یا اجرای رأی). 2) مبانی محاسبه اقلام معوقه - مزد و مزایا: مبنای محاسبه، «مزد» و «مزد ثابت/مزد مبنا» موضوع مواد 35 و 36 قانون کار است. هر جزء مزدیِ مشمول، به نسبت کارکرد همان دوره و بر اساس نرخ قانونی یا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
