در حقوق ایران، منظور از «دریافتکننده» در بستر مبادلات الکترونیکی کسی است که دادهپیام به نشانی الکترونیکی یا سیستم اطلاعاتی او ارسال میشود (ماده 2 قانون تجارت الکترونیکی مصوب 1382). بر عهده دریافتکننده، حسب نوع رابطه و توافق طرفین، تکالیف اطلاعرسانی مشخصی بار میشود که اهم آنها و مواعد مرتبط به شرح زیر است: 1) اعلام وصول دادهپیام به درخواست یا توافق طرفین - اصل: اعلام وصول الزامی نیست مگر آنکه قانوناً پیشبینی یا توسط ارسالکننده مطالبه یا به موجب توافق طرفین شرط شده باشد. در صورت وجود چنین شرط یا درخواستی، دریافتکننده مکلف است اعلام وصول را به همان طریقی که تعیین شده یا، در صورت فقدان تعیین صریح، به طریقی متعارف و در «مدت متعارف» ارسال کند (مواد مرتبط با اعلام وصول در قانون تجارت الکترونیکی، بهویژه در کنار قواعد زمان و مکان ارسال و دریافت). - اثر تأخیر یا عدم
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری